Het draait, het draait, het gaat heen en weer, van links naar rechts, van boven naar benden, Een beschrijving van van mijn wereld op dit moment. De woorden glijden zo makkelijk over je tong alsof het niks is. Een zwart gat is waar ik op dit moment in raak, het slikt me in. Jouw stem wordt vager totdat ik niks hoor. Ik draai me om wat ik al eerder had moeten doen, weg van jou. Je schreeuwt om een vaarwel kus, hoe kan ik je dat geven als jij dat al gedaan hebt op de lippen van iemand anders. Tegen de wind in, hopen dat me het me ergens mee naar toe sleurt. De woorden van me moeder kwamen naar boven, zij die zei iedereen is maar een vreemde. Ze had gelijk, niemand geeft echt oprecht een eeuwigheid om je.
Iedereen is een vreemde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten